Siódma woda po kisielu...

Hot Chip zawsze kojarzyli mi się z łatwą, przyjemną i niezobowiązującą rozrywką. Muzyka, która pulsu nie przyspiesza, ale przyjemnie buja i nieagresywnie wypełnia przestrzeń. Do tego pewna doza dystansu i humoru, która do tej pory zawsze cechowała piosenki zespołu. I choć w...

Nostalgiczny sen nastol...

Trochę mi się sufit ostatnio zwalił na głowę w pracy, stąd moja mniejsza aktywność na blogu i spore zaległości. Mam jednak nadzieję, że wracam do w miarę regularnego blogowania, bo zebrało się kilka pozycji, o których chciałbym napisać. Zdaję sobie sprawę, że tekstem...

Jednego mniej...

Przez ostatnie tygodnie biłem się z myślami czy w ogóle jest sens o tej płycie pisać. Wspomniałem jednak kiedyś o niej w Koszyku, więc ostatecznie postanowiłem rozprawić się z tym wydawnictwem. Mowa o Delphic i ich wydanej przed kilkoma tygodniami debiutanckiej płycie...

America’s best kept s...

Tytułowe określenie nie jest mojego autorstwa. Przeczytałem je gdzieś wiele lat temu, gdy po wydaniu Girls Can Tell w 2001 roku w światku muzyki niezależnej rozpoczął się szał na Spoon. Wydany rok później krążek Kill The Moonlight potwierdził pozycję zespołu i Spoon był...

Obrazowanie rezonansu m...

Charlotte Gainsbourg to w pierwszej kolejności chyba nadal córka swoich słynnych rodziców, francuskiego aktora/piosenkarza/skandalisty (kolejność dowolna) Serge’a Gainsbourg’a i brytyjskiej aktorki/piosenkarki Jane Birkin. Już samo genialne Je t’aime… moi non plus...